Genowefa Kobielska-Cejzikowa

Genowefa Kobielska-Cejzik-Zimnoch, znana także jako Genowefa Kobielska-Cejzikowa, urodziła się 24 kwietnia 1906 roku w Łasku, a zmarła 16 lipca 1993 roku w Piasecznie. Była polską lekkoatletką specjalizującą się w rzutach. Uprawiała również hazenę, koszykówkę i siatkówkę. W lekkoatletyce reprezentowała kolejno Łódzki Klub Sportowy, Polonię Warszawa, AZS Warszawa i ZS Katowice.

W 1928 roku zajęła ósme miejsce w rzucie dyskiem na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie. W 1934 roku ustanowiła rekord świata w rzucie dyskiem oburącz, wynoszący 67,82 m, a rok później zdobyła akademickie wicemistrzostwo świata w rzucie dyskiem. W 1937 roku została mistrzynią Polski w rzucie oszczepem. Trzykrotnie ustanawiała rekordy kraju w rzucie dyskiem i oszczepem. Po wojnie nadal startowała i kontynuowała studia w CIWF i AWF. W 1951 roku we Wrocławiu uzyskała tytuł magistra wychowania fizycznego. Pracowała jako trenerka, sędzia lekkoatletyczna i wykładowczyni. Była żoną lekkoatlety Antoniego Cejzika.

Na podstawie artykułu „Genowefa Kobielska-Cejzikowa” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.