Antoni Erazm Wołłowicz

Antoni Erazm Wołłowicz herbu Bogoria był polskim duchownym katolickim i biskupem diecezjalnym diecezji łuckiej. Urodził się w 1711 roku w Gosławicach. Początkowo pracował jako urzędnik, następnie podjął studia w Rzymie i przyjął święcenia kapłańskie. Uzyskał doktorat, a później pełnił posługę jako kanonik łaski, gnieźnieński i wileński oraz dziekan warszawski. Był także archidiakonem żmudzkim i kanclerzem królowej Marii Józefy.

W 1744 roku został pisarzem wielkim litewskim, a w 1748 roku duchownym sekretarzem wielkim litewskim. W 1754 roku objął funkcję koadiutora biskupstwa łuckiego, a w 1755 roku został ordynariuszem tej diecezji. 8 września 1758 roku poświęcił sanktuarium maryjne w Leśnej Podlaskiej. W 1764 roku był elektorem Stanisława Augusta Poniatowskiego z województwa wołyńskiego. W 1757 roku otrzymał Order Orła Białego. Zmarł 6 lipca 1770 roku w Warszawie. Został pochowany w kolegiacie Świętej Trójcy w Janowie Podlaskim.

Na podstawie artykułu „Antoni Erazm Wołłowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.