Seweryn Malinowski

Seweryn Edward Malinowski, używający pseudonimu „Pobóg”, urodził się 8 stycznia 1898 roku w Łasku. W latach 1912-1914 działał w Polskiej Organizacji Skautowej, a w 1915 roku wstąpił ochotniczo do I Brygady Legionów Polskich. Został ranny w bitwie pod Jastkowem, a po odmowie złożenia przysięgi na wierność cesarzowi niemieckiemu trafił do obozu w Szczypiornie. W 1918 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej i uczestniczył w rozbrajaniu Niemców w Łodzi. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 9 pułku ułanów; za męstwo otrzymał trzykrotnie Krzyż Walecznych.

W okresie międzywojennym był wieloletnim prezesem Związku Legionistów w Łodzi, radnym miasta i prezesem Robotniczego Towarzystwa Sportowego Widzew. W czasie okupacji działał w konspiracji, a w powstaniu warszawskim służył jako podporucznik batalionu „Kiliński”. Po powrocie do kraju w 1947 roku pracował w Izbie Skarbowej w Łodzi. Aresztowany w 1952 roku, zginął 29 listopada w niewyjaśnionych okolicznościach w szpitalnym więzieniu Urzędu Bezpieczeństwa w Łodzi.

Na podstawie artykułu „Seweryn Malinowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.